سال نو همدان بودیم(من و نیکی)و رضا بخاطر شیفتذهاش تهران بود...ساعت هفت عصر سال تحویل بود...من و مادر و پدر پشت میز بودیم که نیکی شروع کرد به گریه وقبل  زمان سال تحویل خودش رو رسوند سر سفره...عزیز دلم اولین عید زندگیت مبارک